Αλλεργία σε σκύλο
Τα κατοικίδια ζώα και ιδιαίτερα ο σκύλος συμβάλλουν σημαντικά στην βελτίωση της ψυχικής αλλά και σωματικής υγείας μικρών και μεγάλων και η συντροφικότητά τους αποδείχτηκε ζωτικής σημασίας το τελευταίο διάστημα με τα επακόλουθα της πανδημίας.
Υπάρχει πληθώρα ράτσες σκύλων και διάφορα μεγέθη με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενώ τελευταία γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθούν ράτσες με χαμηλό δυναμικό δημιουργίας αλλεργίας στον κάτοχο του τετράποδου.
Τα συμπτώματα που μπορεί να προκαλέσει η έκθεση του κατόχου στα αλλεργιογόνα του σκύλου μπορεί να είναι:
Ρινίτιδα με πταρμούς ρινική συμφόρηση και δακρύρροια, βήχας κι ενίοτε συμμετοχή του κατώτερου αναπνευστικού με δύσπνοια και συριγμό (γατάκια) ή γενικότερα μία δυσφορία.
Αυτά οφείλονται στο ότι ο σκύλος περιέχει αλλεργιογόνα στο σάλιο, στο τρίχωμά αλλά και στα ούρα του.
Σημαντικό είναι να αναφέρουμε πως η συμβίωση με το χνουδωτό μας φίλο από βρεφική – νηπιακή ηλικία φαίνεται να προστατεύει στην δημιουργία αλλεργίας στο σκύλο αλλά και σε άλλα αλλεργιογόνα όπως οι γύρεις, οι μύκητες και η οικιακή σκόνη.
Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως συντρέχουν λόγοι όπου το άτομο είναι πιο ευάλωτο στην ανάπτυξη αλλεργίας.Η ατοπία (η κληρονομικότητα για ανάπτυξη αλλεργίας), η κατοχή σκύλου σε μεγαλύτερη ηλικία ή όταν έχει προηγηθεί ευαισθητοποίηση στο επιθήλιο της γάτας. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η ευαισθητοποίηση αυτή γίνεται στο τρίχωμα και στο σάλιο του σκύλου και αφορά άνδρες και γυναίκες
Ιδιαίτερη μνεία όμως αξίζει να γίνει σε κάποιες λιγότερο συχνές περιπτώσεις 20 – 25% όπου η ευαισθητοποίηση αφορά μόνο τις γυναίκες που εκτίθενται στο αλλεργιογόνο των ούρων ενήλικα αρσενικού σκύλου. Αυτό συμβαίνει γιατί στα ούρα του αρσενικού σκύλου υπάρχει ένα αλλεργιογόνο που παρουσιάζει ομοιότητα με το προστατικό υγρό του άνδρα συντρόφου. Έτσι προκειμένου η ευαισθητοποίηση να μην γίνει κλινικά εμφανής θα ήταν επιθυμητό ο σκύλος να στειρωθεί.
Στις υπόλοιπες των περιπτώσεων και προκειμένου να αποφευχθεί ο αποχωρισμός του σκύλου από τον κάτοχό του θα μπορούσε ο ασθενής να τεθεί σε ανοσοθεραπεία με υπογλώσσια ή υποδόρια σκευάσματα και να συμβιώσει με το τετράποδο φίλο του για μακρύ χρονικό διάστημα.
